vietnamsstrategicthinking

រដ្ឋាភិបាលនៃសាធារណៈរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម និងរដ្ឋាភិបាលនៃសាធារណៈរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា,  ដោយក្តីសង្ឃឹមនៃការបង្រួបបង្រួម និងអភិវឌ្ឍន៍ទំនាក់ទំនងពិសេសវៀតណាម-កម្ពុជា ស្របតាមស្មារតីនៃសន្ធិសញ្ញាសន្តិភាព មិត្តភាព និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការដែលបានចុះហត្ថលេខានាថ្ងៃទី ១៨/២/១៩៧៩។ ផ្អែកលើការពិត ទឹករវាងឆ្នេរនៃខេត្តគៀនយ៉ាង កោះភូកុក ដល់កោះថូជូ នៃសាធារណៈរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម និងឆ្នេរសមុទ្រនៃខេត្តកំពត ដល់កោះពូឡូវៃ នៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា រួមមានទឹកដែលមាន ជាកម្មសិទ្ធិរបស់វៀតណាម និងកម្ពុជាយូរយារណាស់មកហើយ ដោយសារលក្ខខណ្ឌភូមិសាស្ត្រពិសេស និងអត្ថន័យសំខាន់របស់ពួកគេចំពោះវិស័យការពារជាតិ និងសេដ្ឋកិច្ចនៃប្រទេសនីមួយៗ។  យល់ព្រមលើចំណុចខាងក្រោម៖ មាត្រា ១ ទឹករវាងឆ្នេរនៃខេត្ត Kien Giang កោះ Phu Quoc ទៅកោះ Tho Chu នៃសាធារណៈរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម និងឆ្នេរសមុទ្រនៃខេត្តកំពតដល់កោះ Poulo Wai នៃសាធារណៈរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា គឺជាទឹកប្រវត្តិសាស្ត្រនៃប្រទេសទាំងពីរក្រោមផ្ទៃ។ ស្ថានភាពទឹក មានកំណត់ (យោងទៅតាម Greenwich meridian)៖ ទៅ ពាយព្យ ដោយបន្ទាត់តភ្ជាប់ កូអរដោណេ 9°54'.2 ខាងជើង - 102°55' ខាងកើត និង 9°54'.5 ខាងជើង - 102°57'....

ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1950 ប្រទេសកម្ពុជាបានបង្កើនកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីបង្កើតព្រំដែនសមុទ្ររបស់ខ្លួនដោយអនុម័តប្រព័ន្ធបន្ទាត់ត្រង់នៅក្នុងឆ្នាំ 1957 ។ បន្ទាប់ពីបានផ្តល់សច្ចាប័នលើអនុសញ្ញាទីក្រុងហ្សឺណែវឆ្នាំ 1958 ស្តីពីច្បាប់សមុទ្រ ប្រទេសកម្ពុជាបានពង្រីកដែនសមុទ្ររបស់ខ្លួន ហើយបានអនុម័តខ្សែបន្ទាត់កាត់កែងទៅនឹងឧត្តមសេនីយ៍។ ទិសដៅនៃឆ្នេរសមុទ្រជាដែនកំណត់នៅពេលក្រោយជាមួយប្រទេសថៃ ថៃ​មិន​បាន​តវ៉ា​ចំពោះ​ទង្វើ​ឯកតោភាគី​របស់​កម្ពុជា​ទេ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងការអនុម័តរបស់កម្ពុជាលើដែនកំណត់នៃខ្ពង់រាបទ្វីបដោយក្រឹត្យចុះថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 1972 ប្រទេសថៃបានអនុម័តសេចក្តីប្រកាសមួយចុះថ្ងៃទី 18 ខែឧសភា ឆ្នាំ 1973 ដើម្បីបង្កើតដែនកំណត់ខាងក្រៅនៃខ្ពង់រាបទ្វីបដូច្នេះបង្កើតតំបន់ទាមទារត្រួតស៊ីគ្នា (OCA) រវាង កម្ពុជា និងថៃ។ ការទាមទារដែនកំណត់នៅពេលក្រោយរបស់កម្ពុជាគឺផ្អែកលើ សន្ធិសញ្ញាបារាំង-សៀម ចុះថ្ងៃទី២៣ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩០៧ ដែលចែងថា ៖ ព្រំដែនរវាងឥណ្ឌូចិនបារាំង (កម្ពុជា) និងសៀម (ថៃ) ចាប់ផ្តើមក្នុងសមុទ្រ ពីចំណុចមួយស្ថិតនៅទល់មុខចំណុចខ្ពស់បំផុតនៃកោះគុត។ ផ្អែកលើទ្រឹស្ដីការព្យាករណ៍ដីធ្លីមួយត្រូវបានចុះហត្ថលេខានៅថ្ងៃទី 1...

 CHAPTER FOUR: GUIDING THE WAY In 1907 France and Siam signed a treaty that resulted in the retrocession by Siam of the provinces of Battambang, Sisophon, and Angkor¹ to the French protectorate of Cambodia. The treaty was the culmination of years of negotiations between Siam and France and granted to France some of the best farmland in Cambodia,² as well as the monuments at Angkor. One of the first actions taken by the French colonial administration was to assign a man named Jean Commaille, who had been a secretary for the École Française d’Extrême-Orient (EFEO), to fill the newly instituted position of Conservateur d’Angkor. The École Française d’Extrême-Orient was founded initially as a permanent archaeological mission in Indochina (first named the Mission archéologique permanente de l’Indochine) in 1898. This Mission was transformed into the EFEO two years later and was at that time placed under the scientific oversight of the *Académie des inscriptions et belles-lettres.*³ Prio...

Conclusion Vietnam's decision to invade Cambodia was driven not by hegemonic ambition, nor by Marxist-Leninist ideology and the resultant socialist affinity with the Soviet Union against China, nor by an altruistic humanitarian impulse to save the Cambodian people from the genocide perpetrated by the Pol Pot regime. Rather, Hanoi's leaders were strategists attuned to a realpolitik interpretation of international relations and their rational consideration of strategic and material interests at the heart of Vietnam's national security. Their decision was rationalized by the full backing of the Soviet Union to address a dual national security crisis of homegrown economic hardship and two-front threats that the Chinese-Khmer Rouge alliance posed to Vietnam's national security. Domestic imperatives, specifically the socioeconomic crisis and widespread corruption within the party-state apparatus in the late 1970s, undermined the legitimacy of CPV rule by 1978 and threatened V...

The Road to Doi Moi  1986  This chapter delves into the historic period of the mid-1980s when the Doi Moi (renovation) policy, adopted by the Sixth Party Congress of the CPV in December 1986, marked the most transformative transition in Vietnam's modern political history from the Marxist central-planning model to a market-oriented economy. In the realm of international relations, Vietnam's perspective shifted from the Cold War "two-camp" worldview, that is, the zero-sum competition between socialism and capitalism, to a broad-based multidirectional foreign policy. The existing scholarship on this subject offers a dichotomous explanation of the emergence of Doi Moi in 1986, either internal economic and political causes or external pressure:¹ the erosion of Soviet economic and political power and the cost of Vietnam's occupation of Cambodia and economic sanctions imposed by the West.² Is Doi Moi an internal process of change or the effect of external pressure for ch...